DenHaagOrg

Puur Haags

  • Meest recente berichten: Haagspraak

    Onbekende held

    Wandelend over de Mauritskade besloot ik de Nassaulaan over te gaan. Ik wandelde Takma’s bruggetje op en liep aan de huizenkant verder. Mijn aandacht werd getrokken door een koperen bord aan de gevel van Nassaulaan 1. Ik had het bord wel eerder gezien maar dacht dat het een naambord van het in dit huis gevestigde […]

    Knurft

    Dit is de afbeelding die ik krijg op Twitter wanneer ik Knurft Dijkshoorn aanklik. Ik was het alweer vergeten, maar medeauteur Roel zette een tweet Naakt met een brandende frituurpan – voortgetrokken door 12 sledehonden – dwars door een gletsjer rijden terwijl je het verzameld werk van Gerard Joling luistert is prettiger dan 5 minuten […]

    Den Haag op pelgrimroutes Santiago de Compostella

    Onlangs zag ik een klassieke Amerikaanse bus op het Kerkplein staan. Ik liep om de bus heen om hem rondom te kunnen bezien toen mijn oog viel op een bronzen Jacobsschelp die op het trottoir was bevestigd. Bij verder kijken zag ik dat er meer schelpen waren bevestigd … De Grote of Sint-Jacobskerk is onderdeel […]

  • Recent Comments

  • Follow DenHaagOrg on WordPress.com
  • Archives

Slecht mailgebruik doet (toch al niet optimaal) bouwimago geen goed

Posted by Haagse Zaken on 8 October, 2008

De bouw heeft een slecht imago en niet in het minst vanwege de schandalen, de gebreken aan projecten en de prijsstelling. Hier een opsomming van zaken die de veelgeplaagde aannemers parten spelen en waar velen geen weet van hebben.
Even een stipje van de luier oplichten.

De concurrentie is moordend en je moet als aannemer soms wel 10 werken uitrekenen om er eentje te kunnen krijgen en ze geven je een bestek en een pak tekeningen en of je gisteren maar de prijs wilt neerleggen. Een architect is soms wel 2 jaar bezig met een project en die weet precies wat er aan materialen in gaat, maar desondanks mogen alle gegadigden die in willen schrijven, het allemaal opnieuw uittrekken, Hoeveel beton, stenen, kozijnen etc.

Als Nederland niet binnen 10 jaar voldoende fatsoenlijke nieuwe huisvesting weet te bouwen of het bestaande te renoveren, dan is Nederland met 10 jaar één grote krachtwijk, dan kan je een landelijke toer over één groot power district organiseren.

Maar vooralsnog zitten ze allemaal 3 tot 6 weken hetzelfde te doen, hoeveelheden uittrekken en prijzen van leveranciers en onderaannemers opvragen. In het buitenland is  de architect verplicht een list of quantities aan te leveren, een lijst van hoeveelheden, maar dat doen ze hier liever niet. Als er op die lijst bijv. 80 m3 beton staat en je hebt een ervaringscijfer dat 1 m3 koop en verwerken 220 euro kost, dan ben je  snel klaar met  80 x 220,-. Maar als in de praktijk blijkt dat het 82 m3 is, dan moeten ze terecht die 2 m3 bijbetalen. Andersom werkt het ook. Maar ze hopen dat je vanwege tijdgebrek je gewoon verrekent al zeggen ze altijd van niet. Oh nee! Waarom geef je die lijst dan niet?

Architecten maken voor opdrachtgevers die een plannetje hebben eerst een raming van de kosten. Die is vaak bewust te laag gehouden, en trekken de opdrachtgever over de streep om het plan door de architect verder uit te laten werken en dan komt de aanbesteding en die blijkt 30% duurder uit te vallen. Ja wat nu?  Bezuinigen en die op te wijzigen tekeningen verwerken.
Nou mooi niet. De wijzigingen worden met de kosten onder vier ogen besproken en de tekeningen blijven hetzelfde. Die uitvoerder heeft gewoon nog de eerste dure  tekeningen en dat wordt gewoon gemaakt. Als niemand er op let, ga je dus flink het schip in.

Velen blijven dan ook van mening dat architecten in de gevangenis of in een gesticht opgesloten dienen te worden. Een Amerikaanse gouverneur gaf eens op een symposium van architecten te kennen, dat hij overwoog de doodstraf in zijn staat af te schaffen, maar dat zou dan natuurlijk niet voor architecten gelden.

Het uitrekenen van en beetje behoorlijk werk kost met alle lichtdrukkosten om onderaannemers en leveranciers te informeren en de tijd om de begroting op te stellen al gauw 25 duizend euro. Niet zo vreemd dat men graag wat van die kosten terug wil hebben. Vroeger hadden we de voorbesteding, dat was helemaal legaal, dat werd ook gewoon zonder fratsen georganiseerd door de branche.

Vóór de echte aanbesteding kwamen de heren aannemers samen en dan werden de enveloppen op tafel gelegd. Die werden geopend en de goedkoopste zou het dan mogen bouwen, maar die prijs werd verhoogd met een rekenvergoeding voor diegenen die het niét gingen maken. Dat was de normale gang van zaken. Het werd ook uitgelokt, want als u een dakkapelletje wil laten maken, dan gaat u geen advertentie publiceren dat iedereen er op in mag schrijven en voor 125 euro de tekeningen kan krijgen en dat er dan velen aan hetzelfde werk zitten te rekenen.

Als u 3 prijzen vraagt is dat genoeg, maar we hebben bij Rijkswaterstaat werken gehad waar 100 aannemers op zaten en 99 hebben er dan uiteindelijk toch voor Jan met de korte achternaam gerekend. Dat uiteindelijk de rekenvergoedingen tot enorme hoogte werden opgeschroefd en dat die soms nog hoger waren dan de winstmarge van diegene die het ging bouwen, was natuurlijk uitermate kwalijk. Terecht dat daar ingegrepen werd.

Een enkele keer gebeurde het dat een opdrachtgever zelf een rekenvergoeding in het vooruitzicht stelde, maar dat was zo in 2002 toen iedereen werk zat had en gewoon niet meer hoefde te rekenen want de orderportefeuilles zaten tjokvol en áls je dan toch een prijs kreeg dan was het ook gelijk de hoofdprijs. Wonderwel kan je nu een offerte van 2001 en 2008 naast elkaar leggen en dan zijn de bedragen precies hetzelfde, met dien verstande dat de eerste in guldens en de tweede in euro’s is, maar dat waren we van de horeca ook al gewend. Maar dat terzijde, terug naar de aanbesteding.

Dus geen staat van hoeveelheden, zelf uittrekken en  prijzen opvragen. Je zal maar bouwkundig calculator zijn en een prijs nodig hebben van je onderaannemers. Dat is tegenwoordig toch wel makkelijk met die mail, zou je denken. Even wat info in die mail, wat bijlagen in Word en Excel en iedereen is op de hoogte.
Niet dus. Je vraagt in je mailing een leesbevestiging. Slechts de helft van die mail wordt direct geopend en gelezen, maar dan wel door de receptie of het secretariaat en dan krijg je die leesbevestiging, maar dat is nog geen garantie dat er wat mee gebeurt. Die sturen dat door naar de betreffende afdeling waarvan de helft er niets mee doet.

Na je mailing moet je dus een belronde doen. Dan blijken ze bijlagen kwijt te zijn of het helemaal niet te hebben ontvangen, omdat de spamfilter een beetje te strak staat afgesteld, of het is maandagmorgen en ze hebben nog een houten kop van het weekend en gooien gewoon alles weg. Het is soms ook nog en hele toer om de juiste persoon te pakken te krijgen. En als ze niks hebben of er is een ander probleempje, dan moet je na die mailing en die belronde alsnog een fiks aantal aanvragen over de post verzenden.

Dat werkt echt goed, die pc in de bouw.
Bij sommigen moet je waarschijnlijk op hun verjaardag nog een elektrakabel cadeau doen om het ding eens aan te sluiten.
De werkwijze is als volgt;

Eerst stuur je een mail.
Daar kijken ze niet naar.
Dan stuur je een fax dat er een mail verstuurd is.
Daar kijken ze niet naar.
Dan ga je bellen dat er een fax verstuurd is, waarin staat dat er een mail verstuurd is.

Dat computergebeuren werkt echt flitsend in die bouw, maar niet heus.
Ze bouwen ook nog als in de middeleeuwen. Houden ze in Duitsland gewoon sparingen in het gevelmetselwerk om later de kant en klare kozijnen afgelakt en al te plaatsen; hier zetten ze de kozijnen er tijdens het metselen al in, zodat weer en wind vrij spel hebben en iedereen er met de kruiwagen tijdens het hele bouwproces de stukken eraf rijdt. En dan mag de schilder het weer opknappen. Glas wordt geplaatst in vochtige kozijnen en dan is het niet zo vreemd dat de dubbele beglazing lekt raakt en de glaslatten na een jaar al verrot zijn, zoals gebruikelijk bij die hedendaagse nieuwbouw. Het is ook niet zo raar dat met dit soort methoden het ook allemaal zo lang duurt en er bij de oplevering van woningen steeds meer gebreken zijn.

Je kan natuurlijk als je een gebouw wilt maken ook de groene groeimethode toepassen. Dan plant je op elke hoek een boom en daar bindt je de steiger aan vast en naarmate die bomen groeien kom je vanzelf hoger. Gezien het huidige tempo van nieuwe woningen bouwen nog niet eens zo’n gek systeem.
Je begint bij de planontwikkeling met het planten van die bomen en tegen de tijd dat je een vergunning hebt zit je op 30 meter hoogte en dan kom je een beetje in de buurt van de gewenste hoogbouw van onze Maarniks Norder.

Advertisements

Sorry, the comment form is closed at this time.

 
%d bloggers like this: