Een heraut van acht jaar blaast op een trompet van zilverpapier. Een geestelijke met blote witte benen op sandalen in een te korte nachtjapon loopt met een mandje druk te doen. Een donkerbruin velours gordijn waarvan alleen de houten ringen ontbreken, moet hem waarschijnlijk warmte geven in deze koele kerk. Een knulletje van twee met zijn tul nog in zijn mond ontsnapt aan zijn ouders en verstopt zich in het altaar. De priesteres, die verrassend veel op mijn tandarts lijkt, kijkt het ventje na, bijgestaan door meisjes misdienaars. Ik kijk nog eens goed om mij heen; ik zit toch echt in de Elandstraatkerk. Read the rest of this entry »
