Unieke executoriale verkoop van 38 katten bij Stichting Haags Dierencentrum
Geplaatst door ingezonden mededeling op 4 januari, 2007
Zaterdag 6 januari aanstaande tussen 10.00 uur en 14.00 zal er een unieke executoriale verkoop van 38 katten plaatsvinden bij Stichting Haags Dierencentrum.
Op 23 maart 2006 werden er 60 katten waaronder 22 kittens door de dierenambulance naar het Haags Dierencentrum gebracht. Deze katten zouden wegens omstandigheden van de eigenaresse in een pension elders worden ondergebracht, maar vanwege de slechte conditie van de katten, niesziekte, ontstoken ogen en ondervoeding van de kittens werden deze door het pension geweigerd. Op dat moment was het Haags Dierencentrum de enige mogelijkheid om ze onder te brengen en van goede verzorging te voorzien. Overleg met de eigenaresse was onmogelijk daar zij onbereikbaar was. Na enkele dagen nam de eigenaresse contact op en vertelde dat zij voorlopig niet voor de katten kon zorgen daar zij geen onderkomen had. Wel wilde ze de katten allemaal terug en ze wilde niet meewerken aan het afstaan van de katten of een aantal van deze katten. Wegens de slechte conditie van de katten hadden deze veel medische zorg nodig. De eigenaresse kon niets van de kosten die dit allemaal met zich mee bracht betalen. Uiteindelijk was de eigenaresse alleen bereid om de 22 kittens af te staan zodat deze herplaatst konden worden. De eigenaresse beroept zich op het feit dat de overige katten haar eigendom zijn zodat het Haags Dierencentrum de katten niet kon herplaatsen. Uiteindelijk is het zo ver gekomen dat beide partijen voor de rechter zijn verschenen, met als uitkomst dat het Haags Dierencentrum in het gelijk is gesteld.
Eindelijk na ruim 9 maanden kunnen de katten nu herplaatst worden, weliswaar via een executoriale verkoop wat uniek is, maar voor de katten en de medewerkers een hele opluchting. De verkoop zal onderleiding van de deurwaarder plaatsvinden in de vorm van een markt. Er geldt een vaste koopprijs en tot aankoop zal kunnen worden gekomen na een plaatsingsgesprek. De dieren zullen het pension alleen gesteriliseerd verlaten.
Mirjam Smit
Beheerder Haags Dierencentrum
6 januari, 2007 bij 8:11 pm
Volledig bekend te zijn met deze situatie, is het wel heel hard nodig dat de WAARHEID naar voren komt.
De beheerster van het Haags Dierencentrum maakt zich ernstig schuldig aan laster, smaad, en leugens.
Zes kittens die meerdere malen dagelijks antibioticum en oogzalf van hun eigenaresse kregen, moesten vanwege het ernstig inmekaar slaan van hun baasje, het zo’n 60 uren doen zonder medische en andere zorg. En omdat ze zo ernstig was aangerand met poging tot wurging, is deze arme vrouw gevlucht en heeft haar dieren in veiligheid gesteld.
Kort voordat ze moest vluchten op 23 maart, vanwege valse roddel van wat uiteindelijk haar belager werd, kwam een Inspectrice van de Dierenbescherming bij haar op bezoek - en deze inspectrice zag al de dieren, en deze werden allen als zeer goed verzorgd en goed gevoed verklaard.
De beheerster maakt zich schuldig aan allerlei vervalsingen! Ik heb fotos gezien van blauwe (oftewel grijze) kittens met ernstige oog problemen - volgens de beheerster waren deze kittens van deze vrouw. Het blijkt dat deze blauwe oftewel grijze) kittens HELEMAAL NIET van deze vrouw zijn! De betreffende kittens waren volledig wit en volledig zwart. En definitief NIET BLAUW OFTEWEL GRIJS!
Tesamen met de eigenaresse en een aantal anderen zijn wij tot de conclusie gekomen dat er ernstige corruptie heerst binnen het Haags Dierencentrum! Er zijn alreeds twijfels en veel vragen naar voren gekomen door meer mensen die klachten hebben over het Haags Dierencentrum. Dit moet onderzocht worden.
Temeer zodat deze beheerster niet de kans kan krijgen om nog meer mensen te vernietigen!
6 januari, 2007 bij 10:24 pm
Ik heb deze kittens in het echt gezien en ze zagen er erger uit dan op de foto’s. de ogen, oren van de beestjes zaten helemaal dicht. zie bijvoorbeeld deze foto van toch een echt wit kitten:
Ze moeten deze vrouw echt aanpakken, want deze vorm van dierenmishandeling is onacceptabel.
Het asiel is verplicht deze dieren op te nemen en te verzorgen. Dat wordt met alle liefde gedaan. Maar de verzorging en opvang kost nou eenmaal veel geld. Vooral met dieren die deze vorm van verwaarlozing hebben doorstaan. Het is gewoon verschrikkelijk en egoistisch dat deze mevrouw de dieren zo lang aan het lijntje heeft gehouden en daarmee de kosten zo hoog heeft laten oplopen. De dieren zijn er de dupe van geworden. En indirect het asiel ook want de opvang heeft het asiel verschrikkelijk veel geld gekost.
6 januari, 2007 bij 10:25 pm
http://www.ad.nl/multimedia/archive/00101/Afbeelding_028_21_101644h.jpg
dit is de foto^
7 januari, 2007 bij 9:55 am
Ach, Daan, wederom een vriendje van de leugenares, die helaas nu nog de skepter zwaait in het Haags Dierencentrum.
Ik heb OOK de bewuste kittens gezien, weliswaar een keer maar, HEEL KORT voordat die mevrouw (een kennis van me)inmekaar werd geslaan. Den Haag lag op mijn weg die ochtend, en kwam even langs om beloofde informatie over Zeeland en woningen hier af te leveren. Die vroege ochtend, hadden de kittens net hun eerste dosis antibioticum van die dag gehad, de eerste van 3, en hadden duidelijk vette randjes om hun oogjes van de oogzalf. Toen ik binnenkwam waren ze separaat gezet met hun ontbijt. Even later speelde de witte en zwarte babies lekker brutaal met hun oudere soortgenoten. Het ging best goed met die kittens. Een ander aandoenlijk lief zwart katje, moest nog haar medicijn krijgen. Dat leverde een heel gevecht op! Van aandoenlijk engeltje naar zwarte furie! Deze dame was al enige weken onder behandeling van een dierenarts, en me kennis vertelde mij dat de dierenarts een stukje van het uitgroeisel uit Pixys neusje voor onderzoek naar Utrecht hadden gestuurd, en hoopte dat het voorgeschreven medicijn nou zou werken en de nodige operatie geen derde keer moest worden afgezegd.
Het arme mens zelf was aan het einde van haar latijn toen. De dag daarvoor, toen ze terugkwam van wat boodschappen doen en woningen bekijken, was ze weer eens belaagd, bedreigd en uitgescholden door twee buurwijven, en wist op het nippertje aan een aanval te ontkomen. Ze was angstiger dan ooit, om maar te zwijgen over de angst die ze had voor haar dieren!
Ik ben me rot geschrokken van de buurt waar deze rustige, vriendelijke en beschaafde vrouw interecht was gekomen! Wat een door God verlaten smerige boel! Overal hondenpoep en afval! Me gruwel nam toe, toen een wat oudere vent, cigaret in z’n poten, met een grote oude hond achter ‘m aan, de straat op sjokte. In de lift hadden ze een stank van lijflucht, cigaretten, viese hond en urine achtergelaten - de nood van de hond bleek hoog.
Enige dagen later ging me kennis vroeg weg, want ze had wat afspraken om woningen te bezichtigen. Haar kennende weet ik dat de katten goed en zorgvuldig en netjes (lees: schoon) verzorgd, en welgevoed waren, en de kittens en Pixy van medicijn voorzien waren, toen ze het huis uitging.
Het was lunchtijd toen ze terugkwam. En het buurtuig had lijm in haar slot gedaan! Ze kon er niet in. Haar grootste zorg was haar dieren! En het was tijd dat de kittens hun medicijn kregen alsook hun lunch!
Toen ze weer haar huis inkon was ze net door een van dat buurtuig inmekaar geslagen, en dat misdadige wijf was door de politie afgevoerd. Me kennis is zelf tot ver in de avond bij de politie geweest terwijl een proces verbaal werd opgemaakt tegen dat wijf. En in de tussentijd ging die arme vrouw zich steeds zieker voelen; de enorme pijn die ze leed vanwege die aanranding werd steeds ondraaglijker. Een ander mens zal waarschijnlijk gelijk naar een dokter of het ziekenhuis zijn gegaan. Stel dat er iets gebroken was aan haar rug. Maar nee, haar dieren waren belangrijker dan zichzelf, en ze is huilende van pijn en angst naar huis gereden, om toch vooral bij haar dieren te zijn. De katten hadden vreselijke honger, want ze hadden niets meer gehad sinds vroeg die ochtend.
Let wel meneertje Daan! Ik weet toevallig het e.e.a. over o.a. kittens omdat ik een van mijn vrienden dierenarts is. Ontneem een kitten z’n medicijn wanneer ie het nodig heeft, en heeft geen eten voor zo’n 2 dagen, dan holt die kitten bergafwaarts! En in dit geval hebben die kittens amper enige hulp gehad voor zo’n 60 uren, en dat is helaas lang genoeg om fataal te zijn.
De dierenmishandeling ligt bij de dader die lijm in het slot van die vrouw deed! Het tuig heeft het bewust gedaan, wetende dat er dieren in huis zaten.
Toen me kennis werd aangerand kreeg haar kleine hondje een schop toe van dat misdadige wijf!
En meneertje Daan, u durft tesamen met die corrupte leugenaarster van een beheerster te praten over verwaarlozing en mishandeling, terwijl de ware schuld bij dat buurtuig ligt!?
Vanaf de vroege ochtend van dinsdag 21 maart j.l. tot en met de late middag van donderdag 23 maart j.l., heeft die arme vrouw praktisch niets voor haar katten kunnen doen! De pijn die ze leed was onhoudbaar. Ze kon amper lopen. Kon niet zitten. Kon niet liggen. Kon al helemaal niet bukken. En kon ook niet slapen van de pijn. Ze kon niets optillen vanwege de hevige pijn, en heeft op haar knieen gekropen om zo toch wat water en eten te geven aan haar katten. De 6 aanwezig kattebakken die dagelijks werden verschoont, en tussendoor werden uitgeschept, bleven nu noodgedwongen grotendeels onaangerept staan. Wat ze vreselijk vond was dat ze de kittens die zo goed vooruit gingen, en Pixy die aan het begin van die week alle blijk gaf klaar te zijn voor haar operatie, niet meer heeft kunnen helpen - dus geen medicijn heeft kunnen geven, ze niet apart kon zetten met hun speciale voer. En ga zo maar door.
Op 22 maart heeft ze alles in het werk gesteld om de dag daarna te vertrekken uit die griebus!
En op 23 maart gingen de katten s’middags naar pension. En haar nimmer uitgepakte inboedel ging naar opslag.
En daar stond ze dan. Zij en haar kleine hond hadden, behalve een auto, nergens om naar toe te gaan. D’r katten hadden tenminste een plaats om te slapen en kregen eten. Zelf had ze niets meer gegeten sinds het middaguur op dinsdag 21 maart. Met de schrale troost dat haar katten tenminste nu veilig zaten, is ze eindelijk naar het ziekenhuis gegaan, waar de dokter ernstig hevige rugkneuzingen constateerde en vrij zware pijnstillers voorschreef.
Maak zelf eens zo’n lugubere en gevaarlijke nachtmerrie mee! Ervaar zelf eens een keer hoe het is om behalve de vreselijke schrik, schok en angst om ernstig aangerand te worden, en dan daarna NIETS MAAR DAN OOK BIJNA NIETS meer te kunnen doen vanwege de verschrikkelijke pijn! En wanneer, u Daan, en ook die beheerster van het Dierencentrum, hetzelfde ervaren en beide dan kreperen van de pijn en angst, dan wil ik wel graag eens zien hoe u en die beheerster, ZONDER ENIGE HULP VAN BUITENAF, dan een dier laat staan meerdere kunnen verzorgen.
En dan zouden jullie een koekje van jullie eigen deeg meer dan verdienen, en dan aan den lijve ervaren hoe het voelt dezelfde beschuldigingen en leugens te ervaren die jullie deze arme vrouw aandoen!
O ja, en ineens zaten de oren van de kittens ook nog dicht!
Mijn God, waren halen jullie het allemaal vandaan?
Opvallend is dat u geen woord rept over hetgeen ik aanhaal over die in publiek getoonde fotos van blauwe (oftewel grijze) zieke kittens. De betreffende kittens waar zoveel tamtam over worden gemaakt, specifiek die 6 kittens van me kennis waren geheel zwart en geheel wit. Maar er werden wel fotos getoond van ernstig zieke blauwe (grijze) kittens!
Dat is vals!
Helaas is gebleken dat er door de Dierencentrum beheerster en haar bevriende advocaat en haar verdere maatjes, een hoogst kwalijk corrupt spelletje is en nog word gespeeld!
7 januari, 2007 bij 6:18 pm
A. De katten zijn NOOIT in beslag genomen!
B. Het Haags Dierencentrum en de beruchte Mirjam Smit wist alles af van de uiterst, o.a. financiele, peniebele situatie van deze vrouw. Dit was een nood situatie!
C. Mevrouw haar advocaat heeft vanaf het begin dat de katten in het centrum zaten contact gehad met Smit.
D. Mevrouw heeft NOOIT gewijgerd om te betalen! Ze heeft in een aangetekende brief in juni j.l. het centrum zelfs een vast bedrag van Euro 29,000 aangeboden uit haar verwachte nalatenschap, gesteld om e.e.a. juridisch te laten vastleggen, en om de prompte terugkeer van haar katten gevraagd. Gelijk haar gewoonlijke botte en onbeschofde manier, heeft Smit hierop niet gereageerd, en de teller tikte maar door.
E. Alle frequente en herhaaldelijke pogingen van de advocaat, om tot een financiele regeling te komen gebaseerd op een aan
mevrouw toekomende nalatenschap, met het Bestuur van het Centrum en Smit, alsmede aangetekende brieven geadresseerd aan het Bestuur en Smit door de katten eigenaresse zelf, om toch alsjeblieft tot een financiele regeling te komen uit deze nalatenschap, werden herhaaldelijk van de hand gewezen.
F. Smit voorzag een “melkkoe” in deze vrouw! Iets wat beide haar advocaten ook hebben waargenomen.
G. En voor de rechter heeft Smit, tezamen met haar vriendin, en haar bevriende advocaat, een blik vol vuile leugens en beschuldigingen opengescheurd! Met name zaken die niet eerder aan de orde waren gesteld.
H. Die arme vrouw, ondanks ze er niets aan kon doen, voelde zich vreselijk schuldig dat ze vanwege haar ernstige verwondingen/kneuzingen niets meer heeft kunnen doen voor die kleine kittens (zoals hun medicatie enz). En dan komt Smit, haar vriendin en hun advocaat ineens voor de dag met algehele verwaarlozing van alle katten - iets wat nimmer aan de orde was geweest!
I. Die arme katten hadden zelf vanwege alle ellende met dat buurtuig zoveel stress geleden; en katten vooral voelen aan de pijn en stress van iemand die hen dierbaar is. Stress kan een kat ziek maken. Er was altijd een hele liefdevolle en hechte band tussen me kennis en haar katten. Het was iets heel aandoenlijk en bijzonders om dat te ervaren.
En nu zijn, vanwege iets wat begon met een misdaad gepleegd door een stuk lage gootbewonend buurtuig, waarvan die vrouw het slachtoffer werd, die beeldige katten welke zij al sinds generaties had, van haar gestolen door een ander stuk tuig - namelijk Mirjam Smit.
J. Het is te hopen dat Mirjam Smit zelf eens slachtoffer word van een gelijksoortige situatie, dan zal ze aan den lijve en aan den geeste ontdekken hoe het voelt.
7 januari, 2007 bij 10:09 pm
Ik heb alleen zwarte kittens gezien? Waar waren die grijze dan precies te zien? U heeft het over 6 kittens, maar er waren er 22?
En met alle respect, u heeft het over laster, maar de manier waarop u het brengt, dat kan daar ook onder vallen…
8 januari, 2007 bij 5:11 am
Wat hierboven staat is de pure waarheid zoals het die vrouw allemaal is begaan!
Wist u trouwens dat u naar een laxatief vernoemd bent? Want Senna is een laxatief….
8 januari, 2007 bij 1:07 pm
U bent niet bepaald vriendelijk. Mijn naam doet er hier verder niet toe en ik vind het erg kinderachtig. Ik snap best dat als u met deze vrouw bevriend bent, dat u haar wilt helpen en dat emoties dan meespelen, maar dat kan ook op een normale manier. Voor zover ik weet stelde ik een heel normale vraag, maar het lijkt me duidelijk dat u zelf ook niet geheel objectief bent.
Als de nare dingen in de buurt waar u het over heeft daadwerkelijk gebeurd zijn, vind ik dat vervelend voor haar, ik heb zelf iets soortgelijks meegemaakt toen ik 8 jaar oud was en daar heb ik nog lang last van gehad. Wat betreft de katten, zelfs al ze goede bedoelingen had, dan denk ik dat ze zelf niet meer in staat was te zien waar ze mee bezig was. Ik heb zelf de katten allemaal gezien en natuurlijk kunt u dan zeggen dat ik ook niet objectief ben, maar hoe het dan ook zit, die kittens waren doodziek en niet alleen maar 6 kittens. En hoe ontstoken die ogen waren, dat is echt niet iets van 60 uur, het was vreselijk. En ik heb ook zat gezien qua zieke kittens. Bovendien benadeelt u met deze actie vooral de asieldieren, dat lijkt me niet de bedoeling. Wat betreft de opmerking dat er wel meer klachten zouden zijn over het asiel. Elk bedrijf of asiel krijgt wel eens klachten. er werken mensen, geen machines en je kunt niet altijd iedereen tevreden stellen. Voor die mensen die dan niet zo tevreden zouden zijn, is het logisch dat die meteen op zo’n gebeurtenis kunnen inhaken en het anders zien. Dat geldt andersom ook, klanten kunnen ook wel eens wat minder vriendelijk zijn. Maar u stelt het voor alsof er hele mysterieuze rare dingen gebeuren, terwijl er door medewerkers en vrijwilligers keihard wordt gewerkt voor al die dieren. Wat een trap op hun hart.
8 januari, 2007 bij 3:58 pm
Dat er (ook) goed werk wordt verricht op het Dierencentrum zal zonder twijfel. Jammer dat er een valse leugenaarster, genaamd Mirjam Smit, een valse skepter zwaait over dit centrum.
Ik heb vernomen van me kennis dat ze nota bene in het verleden dieren van het Haags Dierencentrum heeft geadopteerd. Haar eerste poedeltje kwam hier vandaan - en haar liefde voor dit ras was geboren. En toen kwam ook een doodgewone zwarte poezendame hiervandaan, maar die was niet goed door de dierenarts van het centrum nagekeken. De arme kat had de ene aanval na de andere, en kon niet springen, want het bleek dat haar bekken als kitten waren gebroken, en de wimpers van haar oogjes keerde naar binnen. Het katje was continu onder behandeling van de dierenarts. Na weer zo’n massale aanval, is het katje in me kennis haar armen gestorven, terwijl zij en haar man naar de dierenarts racede. Die dierenarts constateerde een acute hartinfarct. Dit katje is amper een jaar oud geworden. En nog 2 andere poezendames kwamen van Nationaal Dierenzorg. En dan was er Schoonheid, die door me kennis was gered en in het Haags Dierencentrum belandde als zwerver, en toen een zgn. goed huis kreeg. Een maand later, liep Schoonheid weer verloren op de plaats waar ze initieel werd gevonden, en me kennis heeft haar weer “gevangen” en toen maar zelf gehouden.
Ze heeft het Haags Dierencentrum altijd gerespecteerd.
Maar de ervaringen met Mirjam Smit, haar vriendin, en haar bevriende advocaat, hebben haar vertrouwen en zeker haar respect voor het centrum, volledig doen verliezen.
Mirjam Smit is met voorbedachte rade zeer bewust, met een opgefokt vals verhaal naar voren gekomen, en heeft op die manier op de gemoederen van de mensen gewerkt. Als al die mensen, die daar zaterdag een of meerdere katten van me kennis kwamen kopen, de ECHTE WAARHEID hadden geweten, dan was dit alles wel anders uitgepakt.
U zegt dat u als 8 jarige vreselijke dingen heeft meegemaakt en dat het u heel lang blijkbaar heeft getraumatiseerd. Hoe denkt u dan dat deze vrouw zich voelt sinds ze aankwam uit Engeland, naar een tot haar grote schok sterk veranderd Nederland? In de anderhalve maand dat ze in die smerige buurt vertoefde, en dag in dag uit allerlei treiterijen, beledigingen, bedreigingen, scheldpartijen, enz., meemaakte, is ze van de angst en zenuwen vreselijk afgevallen, en heeft op de rand van een instorting gestaan. Toen ik haar die dag even in die woning bezocht vertelde ze mij dat ze niet meer kon lachen, geen enkele blijheid meer kon voelen, en dat ze iedere keer als ze terugreed met de auto naar die afschuwelijke smerige rot buurt, waar helaas zij en haar dieren noodgedwongen moesten vertoeven totdat ze iets geschikts vond, dan zat ze onbeheerst te huilen achter het stuur. Nadat ze uit die buurt was gevlucht, werd ze zelfs misselijk als ze zekere soort flatgebouwen zag, of trams en bussen met bestemmingen als Bouwlust of Morgenstond zag, bang als ze plat Haags hoort, of mensen met zekere soorten van uiterlijken.
En ja, ik neem het voor haar op, want ik weet verdomd goed wat een hel ze heeft doorgemaakt! Eerst door dat smerige buurt vulles. En toen nam Mirjam Smit het over van dat andere tuig.
Ik ken deze vrouw al vele jaren, van de tijd dat haar man nog leefde. Ik wou dat ik haar had kunnen helpen, maar ik heb dat geld niet, laat staan dat belachelijke hoge bedrag dat het Dierencentrum uit haar wil trekken. Het stinkt puur naar oplichterij!
Wat zo uiterst kwalijk is dat me kennis NOOIT gewijgerd heeft om een reeel bedrag aan pensionkosten voor haar katten te betalen. Dat ze zich in allerlei bochten heeft gewrongen om toch in Godsnaam tot een financiele regeling te komen. Een advocaat uit de regio Den Haag en toen een Zeeuws Vlaamse advocaat, hebben beide alles geprobeerd, maar Mirjam Smit heeft op alle manieren stug, bot, onbeschoft, beledigend, en brutaal tegengewerkt.
Ik herhaal, er waren ZES kittens, geheel zwarte, en geheel witte. Deze hadden mogelijk door Pixy een ontsteking opgelopen. En die ZES kittens werden met sukses behandeld met antibioticum en oogzalf. Als ze helemaal gezond waren geweest hadden ze geen medicatie nodig gehad! Toen ik ze zag was het duidelijk dat ze niet 100% gezond waren, maar ze waren NIET doodziek! Ze aten en ze speelde - echt zieke kittens spelen niet!
V.w.b. de andere kittens - die heb ik ook gezien. Klein kruipgoed dat net was geboren. Dat betekent dat toen ze in het centrum aankwamen dat rond een week oud waren. Me kennis zei vastberaden dat ze deze kleintjes absoluut wilde laten adopteren en hoopte dit via haar dierenarts in Rijswijk regelen.
Deze in weze actieve en jeugdige vrouw heeft het altijd heerlijk gevonden om katten om zich heen te hebben. Liever katten dan mensen of kinderen. En die katten die Mirjam Smit van haar heeft gestolen, zijn haar kinderen.
U kent de vrouw in kwestie niet, dus u kunt helaas niet oordelen, of een oordeel geven - “ze wist niet meer waar ze mee bezig was”. Was ze in Engeland gebleven, of was ze in een geheel andere buurt, of zelfs meteen in Zeeland of Belgie was komen wonen, dan zou ze nu een heel gelukkig mens zijn, want dan zou ze nu omringd zijn door haar dierbare schatten.
Nee, ik trap niet op de harten van die mensen die echte liefdevolle dierenvrienden, gelijk deze berooide vrouw, zijn.
Het erge nu is dat die arme vrouw haar liefste bezit, haar katten, kwijt is vanwege een smerig, vals kreng, genaamd Mirjam Smit!
Ik zal er alles aan doen om te zorgen dat de waarheid over deze vuile vervalste situatie bekend word!
En op het hart van Mirjam Smit, als ze er een heeft?, zal ik blijven stampen totdat ze eindelijk de waarheid zal vertellen, en zal toegeven dat ze schuldig is aan kwaadaardige valssprekerij!
8 januari, 2007 bij 6:40 pm
Beste Liane,
Zo te lezen heb je weinig respect voor andere mensen. Smit is altijd nog mevr. Smit. Meneertje Daan is altijd nog mijnheer Daan. Er waren 22 kittens en in zeer slechte gezondheid. De moederpoezen ondervoedt, zo erg zelfs dat de kittens bijgevoed moesten worden. En een advocaat als vriendje had ze niet die hebben ze aan moeten trekken. En als mevrouw Walker haar katten zo graag terug had willen hebben had ze in april de rekening nog makkelijk kunnen betalen, maar ze wilde het via de rechter uitspelen. Zo is het gegaan. Dat U achter uw vriendin staat snap ik, maar zoveel laster en leugens over Mevrouw Smit schrijven terwijl u deze niet kent vind ik schandalig.
8 januari, 2007 bij 8:36 pm
Beste Francien,
Ik heb HEEL VEEL RESPECT voor eerlijk, oprechte, goede mensen!
Helaas, in deze ellendige situatie worden juist de eerlijke en oprechte mensen in de grond gestampt met name door Smit en haar bevriende advocaat.
Smit is geen mevrouw! Ze is ook geen dame!
Hoe durft u over respect te spreken!?!?
Als er iemand is die geen respect heeft en zich vergenoegend en nu ook eens verkneuterend, schuil houd achter haar lasterlijke leugens dan is het SMIT SMIT SMIT SMIT en nog eens MIRJAM SMIT!!!!!!!!!
Smit zou kwa leeftijd een van mijn dochters kunnen zijn! God Zij Dank dat mij het lot is gespaard om ZO’N SOORT dochter te hebben!
En waar haalt u de zogenaamde wijsheid vandaan, dat die vrouw de rekening ZO MAKKELIJK in april had kunnen betalen?
Heeft u door middel van een glazen bol haar bankrekening opgeroepen? Haar weliswaar practisch lege bankrekening! Leeg vanwege alle rot ellende die ze in die gore buurt meemaakte! Die smerige gore buurt waar helaas het Dierencentrum een deel van uit maakt, want het ligt net op de rand van de smerigheid.
En NEE ze wilde het NIET via de rechter uitspelen!
Smit weet verdomd goed dat die arme vrouw alles maar dan ook alles heeft geprobeerd om tot een financiele regeling te komen, maar SMIT is een vals rancuneus kreng die alle goeie bedoelingen en alle eerlijke pogingen van me kennis, ter zijde heeft geveegd.
En wie zegt dat ik Smit niet ken…..???? Denk daar maar eens over na….. ik weet meer dan jullie weten.
Smit heeft toevallig WEL een advocaat die een vriend is! Smit heeft dit toevallig laten vallen in een gesprek in het centrum met die vrouw. Smit had het over haar goede vriend die advocaat is…
Enig idee hoeveel kattenvoer er in die woning was - ze heeft het mij laten zien. Een berg kast stond vol!! Enorme veel eten was in voorraad in huis: stapels zakken met goede kwaliteit droog voer, en stapels top kwaliteit blikvoer, alsook zakken met Oko kattenbak vulling. Me kennis/vriendin, had voorraad mee gebracht uit Engeland voor zo’n 4 maanden of zo! Ditto hondenvoer! Er was al heel veel van opgebruikt, maar er was nog enorm veel over! Daarbij teneinde de katten te laten wennen aan in Nederland beschikbare kattenvoer, kocht ze ook constant stapels met Nederlandse merken kattenvoer, in blik en droogvoer. Ze wilde de katten langzaam laten wennen aan de in Nederland beschikbare merken, teneinde eventuele “losse broeken” tegen te gaan. Ze gaf ze een gevarieerd dieet van de uit Engeland meegebrachte produkten en de nieuw voor de katten Nederlandse produkten. De keuze aan kattenvoer in Nederland is aanzienlijk geringer dan in Engeland, en dat weet ik zelf uit ervaring.
En terwijl de katten stapels eten kregen meerdere malen per dag, plus nog eens allerlei extraatjes tussendoor opgediend kregen, heeft u het brutale lef om te beweren dat de moederpoezen ondervoedt waren!?!?
De Inspectrice van de Dierenbescherming was bij me kennis/vriendin in huis, nota bene kort voordat de katten bij het Dierencentrum “in veiligheid” werden ondergebracht. En deze Inspectrice heeft alle dieren gezien, zelfs degene die zich verscholen, en ze constateerde dat ze allen er prima uitzagen, prima verzorgd waren, enz.
DUS, MEVROUW Francien, Smit en aanhangers zijn vuile leugenaars!
“Zo is het gegaan.” Francien op een dag zult ook u de echte waarheid vernemen! Want ZO IS HET NIET GEGAAN!
Ik vind het werkelijk lachwekkend, “mevrouw” Smit….
8 januari, 2007 bij 9:41 pm
Tja als je het maar van een kant hoort is het moeilijk objectief te blijven. Maar ik vind dat u uzelf erg omlaag haalt. Mevr. Walker heeft zelf gekozen om in de buurt te gaan wonen? En in iemands portomonne kijken kan niemand gelukkig. Als men netjes en vriendelijk blijft maak je meer vrienden dan u op het ogenblik. En het lef heb ik om te zeggen dat de moeders te weinig melk hadden om de kittens te voeden ja. Maar een normale discussie met u aangaan is onmogelijk helaas.
8 januari, 2007 bij 10:11 pm
Nu heb ik nog een vraagje hoe had mevr. Walker gedacht het pension dan te betalen??? Ook niet??
8 januari, 2007 bij 11:24 pm
Als u goed gelezen had, had u gezien dat ik schreef “dan DENK ik dat ze zelf niet meer in staat was te zien waar ze mee bezig was. Ik weet niet hoe het zit met de gebeurtenissen in de Haagse buurt en ik ken mevrouw niet. Het enigste feit dat ik ken, is dat er 38 volwassen katten en 22 kittens waren en dat ze ziek waren. En dus niet maar 6 kittens die ziek waren. Witte en zwarte kittens? Jazeker, maar ook bijvoorbeeld schildpadkleurige. En ik denk niet dat de dierenambulance die tijdens hun ritje naar het asiel van de straat geplukt hebben en ertussen hebben gezet. Maakt niet uit wat eromheen allemaal gezegd wordt, dat is een feit en dat zweer ik op mijn eigen leven. Evenals dat de foto’s echt zijn.
8 januari, 2007 bij 11:29 pm
Francien
Ik ken de hele zaak. Maar al te goed. Objectief? De waarheid in deze situatie is door Smit en maatjes herhaaldelijk verloederd.
Voordat u nog meer stomme opmerkingen maakt lees dan eens heel erg goed wat ik zoal geschreven heb over de laatste paar dagen!
Het is eveneens in de pers geweest dat die mevrouw, vanuit Engeland die woning had gehuurd, en niet bekend was met het huidige slechte kaliber van deze buurt.
En dan heeft u eveneens het lef om te praten over vriendelijk en netjes???? Terwijl een vrouw die U niet eens kent, die haar leven geeft voor haar geliefde dieren, die goedaardig, vriendelijk, en altijd bereid is om de benadeelden (vooral dieren en als het moet zelfs mensen!) te helpen, die wordt gekruisigd door een zooitje valserikken, door middel van allerlei valse beschuldigingen!
Ga eens rustig zitten Francien. Het is duidelijk dat u de Nederlandse taal in schrift beheersd, dus zult u ook kunnen lezen. DUS GA EENS LEZEN wat hierboven geschreven staat.
Ik herhaal, wat ik herhaaldelijk heb geschreven: Smit is vanaf het begin door middel van de advocaat van mevrouw, en eveneens in aangetekende brieven van mevrouw zelf aan het Bestuur en Smit, een betalingsregeling aangeboden uit een haar toekomende nalatenschap. Smit is zo een vals kreng die in staat is, om de haar toegezonden brieven/correspondentie waarin die betalingsregelingen werden aangeboden, te verdonkerenmanen!!!! Smit weet verdomd goed dat deze er zijn! Maar het is toch veel leuker om een doodsbange, herhaaldelijke bedreigde, geschopte en mishandelde vrouw, die toevallig ook nog eens beschaafd Nederlands praat en klaarblijkelijk uit een goed milieu komt, om die op haagse Schilderswijkstijl, door iemand zoals Smit, te vernietigen.
Me arme kennis/vriendin vraagt zich nu af of het misschien beter was geweest dat ze was blijven vertoeven in die smerige rot buurt, omringd door dat buurt-tuig…. MAAR, dan zou ze NU DOOD ZIJN GEWEEST! DOOD EN VERMOODS! DAN ZOU ZE NU VERMOORD OP HET KERKHOF LIGGEN! EN DAN ZOUDEN HAAR GELIEFDE DIEREN EVENEENS VERMOORD EN MISHANDELD ZIJN GEWEEST, MAAR DAN HAD ZE TENMINSTE WEL GERECHTIGDHEID GEKREGEN, EN DAN HAD (HADDEN) DE MOORDENAAR/MOORDENAARS, NU OPGESLOTEN GEZETEN!
Smit is geen heilige! Schijnheilig, daar lijkt het meer op.
Dus lees maar eens precies alles wat ik hier zoal heb geschreven, en denk daar maar eens goed over na.
8 januari, 2007 bij 11:35 pm
Ik heb geen zin in een zinloze, uitzichtloze discussie hier, vooral niet als het op zo’n respectloze manier zoals det door MEVR. Liane wordt gevoerd. Want het loopt toch alleen maar uit op modder gooien naar elkaar en daar wordt niemand wijzer van.
En ik sta voor de volle 100% achter het Haags Dierencentrum en zeker ook achter Mirjam Smit!
Daarmee heb ik mijn zegje gedaan.
Mij gaat het om het lot van de dieren en niks anders!!
8 januari, 2007 bij 11:35 pm
Ik heb alles goed gelezen. De katten zouden in pension gaan, maar omdat de conditie zo slecht was heeft de dierenambulance ze naar het asiel gebracht. Dit vind ik nergens terug in uw verhaal. De katten zijn nooit in beslag genomen, maar ondergebracht in het asiel. Daar de katten een slechte conditie hadden is er een dierenarts aan te pas gekomen. Had Mevr.
Walker op tijd de rekening betaald was deze nooit zo hoog opgelopen. Via de rechter wat nooit een vriendje van Mevr. Smit kan zijn, is het asiel in haar recht gesteld. Dus wettelijk had Mevr. Walker moeten betalen. Of dit in uw ogen wel of niet terecht is. Mevr. Walker heeft niet aan die eis voldaan, dus zijn de katten herplaatst. Maar uw taalgebruik gaat er steeds meer op achter uit.
9 januari, 2007 bij 12:04 am
Ben het met Daan eens. U heeft het over steeds over goed en slecht milieu, maar u gaat nu tekeer als iemand uit de Schilderswijk. Werkelijk onbeschoft.
9 januari, 2007 bij 12:20 am
Als Smit en haar advocaat geen vuil verhaal hadden opgehangen dan was alles anders gelopen. Na de rechtszaak in Middelburg, weet ik dat Smit op de ballen van haar voeten heen en weer stond te wippen als een vent, gniffelend van plezier, tezamen met haar smalende vriendin de dierenarts, en de eveneens grijnzende advocaat. En ‘n lol dat ze hadden terwijl ze bekertjes koffie stonden te drinken!
En de schildpadkleurige kittens waarover u spreekt waren amper 1 week oud. De kittens waar het in weze echt om begon waren die bewuste zes die ziek waren, en dat wist mijn vriendin maar al te goed, maar als je inmekaar geslagen word dan ben je niet meer in staat om veel voor iemand te betekenen. En dat word herhaaldelijk ook nog eens vergeten!
Als die vrouw geen slachtoffer van een ernstige misdaad was geworden, dan had dit alles niet plaatsgevonden.
Voor wat betreft modder gooien - de modder die jullie allen gooien is werkelijk het toppunt van belediging!
En waar had mevrouw dan de rekening van moeten betalen????
Waar had ze dan dat geld vandaan moeten halen????
Naast de kosten aan het dierenpension, heeft ze over de Euro 10,000 verloren vanwege alle ellende, sinds haar terugkeer in Nederland, vanwege verhuizingen, opslag van inboedel, tijdelijke veilige bewoning, enz.
Die vrouw is financieel geruineerd! En wanneer ze dan vanaf het prilste begin, eerlijk en open het enige aanbied wat ze heeft - een verwachte nalatenschap -, ter betaling teneinde haar geliefde katten thuis te kunnen brengen, dan wijst Smit honend elke betalingsregeling af.
Sta achter het Haags Dierencentrum - doe dat vooral. Me vriendin stond vroeger ook volledig achter het Haags Dierencentrum!
Ik heb speciaal vandaag eens aan me vriendin gevraagd wat ze die zes kittens en Pixy voor medicatie gaf.
De zes kittens kregen drie maal per dag Synulux, een antibioticum, alsook Aureomycin voor hun oogjes.
En Pixy die onder dierenarts behandeling was en in afwachting van een operatie, die kreeg Vibravet, alsook oogzalf.
En geen vanwege die ernstige aanranding van me vriendin, hebben deze kittens en Pixy, vanaf voor 8u. op 21 maart j.l. niets meer gehad van medicatie.
Smit heeft in dit alles een uiterest vuile rol gespeeld.
9 januari, 2007 bij 12:27 am
Ik hoop dat mevr. Smit stappen onderneemt naar uw woorden. Dit is laster en bedreiging. Als ik u was zou ik me maar een beetje koest houden. Ik vind dat u erg ver gaat in uw beschuldigingen. Het kan zijn dat de kittens waar u het over heeft medicijnen kregen maar dat neemt niet weg dat ze er slecht aan toe waren. En de erfenis van Mevr. Walker staat dat zwart op wit dat ze daar recht op heeft? Ik ken mevr. Smit niet persoonlijk, maar naar aanleiding van haar verhaal in de krant en tv komt ze als een redelijk mens over. Iemand die een asiel moet runnen wat geen winst mag maken omdat het een stichting is. Dus verdienen zal het asiel er niet aan maar eerder verlies lijden. Het is in deze dure tijd al moeilijk genoeg om je hoofd boven water te houden.
9 januari, 2007 bij 12:35 am
Ik heb met verbazing de jammerlijke monoloog zitten lezen die u hopelijk als dialoog bedoeld hebt. Een dialoog was mogelijk geweest, als u ontvankelijk was geweest voor kritiek, commentaar en ook opheldering. Echter, u heeft gekozen voor de zwakke weg van de aanval, in dit geval op mevrouw Smit, Senna en Francien en dat is betreurenswaardig. Voor u, en voor geïnteresseerde lezers. Uw halte van geloofwaardigheid is beneden niveau.
Mij rest geen andere keuze dan een en ander wat U, mevrouw Liane, schrijft in twijfel te trekken en er bezwaar tegen aan te tekenen. U denkt namelijk vrijelijk het recht te hebben om mensen op het internet te schofferen, maar niets is minder waar.
Ik verzoek u met klem en in uw eigen belang om uw activiteiten in dit kader te staken en uw aandacht op andere, positieve zaken te richten.
Ik ken geen van de betrokkenen en hoop dat dit zo zal blijven. Mocht u, mevrouw Liane, echter nog meer grensoverschrijdend op dit forum of andere fora trachten om het asiel in diskrediet te brengen, dan zie ik mijzelf genoodzaakt om mijn ambt als advocaat jegens u ten behoeve van het Dierencentrum te stellen. Wellicht word ik in de toekomst de bevriende advocaat van het asiel, maar liever laat ik het hierbij en leer ik alle betrokken partijen niet kennen.
mr M. van Scheltinga.
9 januari, 2007 bij 12:39 am
Mag ik u danken voor uw steun?
9 januari, 2007 bij 12:40 am
Dus jullie allen, die klaarblijkelijk allen bij het dierencentrum werken in een of andere functie, en vriendjes zijn van Smit, jullie mogen WEL met modder gooien… jullie mogen wel iemand de grond in stampen…. jullie mogen wel de door Smit voorgeschotelde leugens en valsiteiten propageren… jullie denken dat jullie alles mogen…
Maar als ik opkom voor de gekrenkte, partij, de persoon die in deze het slachtoffer is, dan ben ik onbeschoft enz?
Als jullie eens echte schilderswijktaal willen horen dan moeten jullie maar eens gaan naar dat viswijf die me vriendin in mekaar heeft geslagen en heeft trachten te wurgen. Dat is pas schilderswijktaal regelrecht uit de goot getrokken, met een daarbij horende mentaliteit.
En ik, en iedereen die deze zaak echt kent, weet dat Smit een blik vol leugens heeft opengetrokken.
9 januari, 2007 bij 12:55 am
Mr. Scheltinga,
Dus volgens U mag het Dierencentrum mijn vriendin moedwillig en op uiterest publiekelijke wijze wel in diskrediet brengen. Het Dierencentrum mag dus ook mijn vriendin openlijk en publiekelijk schofferen.
Gerechtigdheid bestaat gewoon niet meer.
En misdaad wint.
Wat een wereld!
9 januari, 2007 bij 1:24 am
Het maakt niet uit of iemand van ons daar werkt of niet. Als je alles goed leest weet je dat mevr. Walker niet wilde of kon betalen. Als je echt van je dieren houdt doe je afstand of je betaald ervoor. En om een zonde bok te vinden is niet moeilijk. In dit geval voor U is het Mevr. Smit. Het is diep triest dat u niet verder kijkt en alleen op de reactie van mevr. Walker reageerd. Tuurlijk het is triest dat ze aangerand is en mishandeld is. Maar wat is er vooraf gegaan? Daar praat u niet over. De katten zijn veilig gesteld in het asiel met medeweten van mevr. Walker. Ze hadden een goed thuis. Maar aan dieren zijn kosten verbonden. Het pension wilde ze niet opnemen. Had de dierenambulance ze dan terug moeten brengen? Of op straat los moeten laten? U denkt alleen aan mevr. Walker niet aan de katten. Is dit dierenliefde? Nee dit is modder gooien, naar iemand die alles aan de dieren geeft, openstaat voor de dieren die een goed onderdak krijgen. Of dit nu tijdelijk of voorgoed was dat maakt niet uit. De katten hebben het gered, nu mevr. Walker nog. Als ze echt van de katten had gehouden had ze er harder voor gevochten, en kostte wat kost de dieren weer thuis te krijgen. Maar nee, andere katten zijn ervoor in de plaats gekomen. Jammer…. Maar met modder gooien kunnen we allemaal, maar het echte leven onder ogen zien, of dat van de dieren nee. U ziet het niet, u kiest de kant van mevr. Walker, niet van de katten, waar het uiteindelijk om ging. U was toevallig in de buurt toen het allemaal ging spelen, gezien hoe sommige kittens eruit zagen. Maar niet hoe ze in het asiel belandden. Ik heb medelijden met de katten en met u. Omdat u de werkelijkheid niet onder ogen ziet.
9 januari, 2007 bij 1:53 am
Ik ben toch maar even een kijkje gaan nemen hier. Ik wilde het eigenlijk niet, maar mijn vriendin was zo kwaad. Dus ik wilde toch even weten waar het nou eigenlijk om ging.
Ja, Liane, is mijn vriendin, en ik ken haar al heel wat jaartjes. Een soort moeder tijgerin - kom niet aan haar kinderen of iemand die haar lief is. En daar ben ik uiteraard enorm dankbaar om. Ik ben ook dankbaar dat ze voor mij opkomt. Ik heb weinig mensen om mij heen die de in het Nederlands voor mij op kunnen komen.
Wat mij is overkomen sinds ik in Holland aankwam vorig jaar, is met geen pen te beschrijven. Het lijkt wel een vreselijke nachtmerrie of een horror film - ik kijk er na, en zie het allemaal en dan tegelijkertijd realiseer ik mij dat ik de hoofdrol speel in die nachtmerrie, die horror film.
De angst die ik heb gehad! De constante bedreigingen, en het rond de klok getreiter, om iemand op je af te zien komen met haat in z’n ogen en gebalde vuisten die klaar zijn om in je gezicht te stompen.
En dan aangerand te worden. Wat heb ik veel gehuild! Van pijn en van angst, en ik heb me nimmer zo vreselijk alleen gevoelt.
En mijn mooie lieve schatten van katten zijn net als ik hier het slachtoffer van geworden. En laat ik niet me lieve kleine hondje vergeten, want die was voor maanden daarna vreselijk getraumatiseerd. Want toen ik aangerand werd kreeg hij ook nog een schop toe.
Ik ben moe en heb geen levensmoed meer. Ik kan best begrijpen dat Liane desduvels is!
Ik heb van alles geprobeerd om geld te bemachtigen, ik heb alles geprobeerd via mijn advocaten om tot een legale vastgelegde betalingsregeling te komen met het Dierencentrum. Maar Mirjam Smit wees alles af.
Ik had op het 11e uur vorige vrijdag even een moment van hoop, maar het mocht niet zo zijn.
Ik heb geen geld behalve dat waar ik van leef. Liane heeft dat meen ik toch wel genoeg benadrukt hoe mijn financiele situatie in mekaar zit.
Ik vond het ideale huis voor mij en mijn katten. Niet een vrijstaande polder woning zoals foutief vermeld werd. Het moet eigenlijk nodig gemoderniseerd worden, maar ach, het is best gezellig ondanks alles.
Maar zonder mijn lieve katten is de lol voor mij er af. Want wat mij is aangedaan is zo ontzettend gemeen!
Enige maanden geleden had ik nog hoop, en ondanks alles was ik vol goede moed. Van nature ben ik altijd een positief en optimistisch mens geweest, maar nu, nu dat alles tot mij doordringt, en na wat het Dierencentrum mij heeft aangedaan, heb ik alle levensmoed en enthousiasme verloren.
9 januari, 2007 bij 2:57 am
Ik lees net wat je hebt geschreven FRancien.
Ik heb kost wat kost gevochten, Francien! Ik heb zo hard gevochten om mijn schatten thuis te krijgen. Ik heb alles maar dan ook alles geprobeerd om geld te bemachtigen!
Een lening kon ik nergens krijgen omdat ik geen “credit history” had in Nederland, want ik kwam net uit het buitenland. En ik had geen vast adres. En ik had/heb geen inkomen in Nederland, want ze willen een vast inkomen uit Nederland dat regelmatig op een Nederlandse bank komt. Ik ging de mist in.
En in Engeland kon ik geen lening krijgen omdat ik in Nederland zat. En ik heb geen familie in Nederland meer. En de mensen die ik vroeger in Nederland kende toen mijn man nog leefde, waren allen ex-pats en die zijn al jaren geleden terug naar hun eigen land gegaan. Ik heb bij mensen en organisaties geprobeerd die mijn wijlen man kende en waar hij aan verbonden was geweest.
Ik heb gebeden en gesmeekt om hulp, maar het bedrag was veels te groot. Het enige wat nog overbleef dat was een bank te beroven, maar doet een mens toch niet.
De buren, Francien, waar ik helaas woonde, bleken al constant ruzie te hebben gehad met de vorige bewoners van mijn woning. En toen werd mijn inboedel door de verhuizer op de straat gegooid voor de woning. En ik zat op dat moment nog in Engeland.
En de politie heeft mijn inboedel toen, inplaats van in de woning te zetten (ik werd verwacht), werd deze naar hun opslag gebracht. Ik heb 2 weken zonder iets met mijn arme katten in een kale flat gezeten, want de politie wilde zo’n Euro 2,500 van me dat ik echt niet had. Ik heb in die tussen tijd van alles moeten kopen voor mijn katten - want alles zat in politie opslag. Na 2 weken kreeg ik eindelijk mijn spullen. Die buren hadden zelfs wat tegen het feit dat ik Engels door me Nederlands gooide, en allerlei andere dingen. Ik had maar een doel, als volgt samengevat: mond te houden, waardig blijven, alleen met mijn eigen zaken te bemoeien, en als den donders een andere woning te vinden.
Ik heb geen andere katten “in de plaats genomen” van mijn geliefde 38 katten. Ik zat net in me nieuwe huis, en alles bleek ernaar dat ik eindelijk me schatten zou thuis krijgen… Een financiele regeling (weer iets een beetje anders) was geboden aan het centrum. Maar, nee, weer liet het Dierencentrum niets weten…. En mijn advocaat kreeg geen antwoord, en iemand anders die er ook inmiddels bij betrokken was zei dat hij ook niets had vernomen…..
Ik heb een schattig lief klein hondje, een echt lief vriendje. Maar hij was zichtbaar heel triest, en verveelde zich matenloos. Hij ging overal met mij naar toe, maar dat nam niet zijn verveling weg. Hij miste onze katten, want ze speelde altijd met elkaar. Ze hadden altijd zo’n lol met elkaar. En daarom was ik blij dat er wat jonge katten in huis zijn gekomen - en binnen enkele dagen was dat trieste hondje helemaal opgefleurt, en had de grootste lol. Ze rende achter elkaar aan in en uit het huis de kattenren in, en speelde zo leuk. Het was een plezier om te zien.
Ik miste katten om me heen, maar in eerste instantie zijn mijn huidige katten hier gekomen omdat me hondje speelkameraadjes heel hard nodig had.
Ik ben stapel op de katten die ik hier nu heb, en het zijn schatten, maar die speciale band van liefde die ik had en weet dat er nog is met mijn 38 katten, die is er niet. Ik hoop dat dit, als het mij gegeven word, op den duur zal ontwikkelen.
9 januari, 2007 bij 9:35 am
Ik begrijp nu waarom Liane zo vreselijk nijdig was!
Ik heb vanochtend de uitzending over het lot van mijn geliefde katten om Omroep Zeeland gezien.
Ik begreep maar niet waarom Liane het steeds had over fotos van “blauwe oftewel grijze” ernstig zieke kittens.
Want de 6 kittens van zo’n twee maanden oud, die onder medische behandeling waren door mij, waren noch blauw noch grijs! Ze waren pik zwart, en spierwit!!!
Ik kan werkelijk geen woorden vinden! Ik kan nu alleen maar Liane’s woedende reactie herhalen. Dit is werkelijk heel erg vals.
De andere kittens waren allen rond een week oud, en een week oude kitten heeft z’n oogjes en oortjes nog dicht, en lijkt veel op een muisje.
De blauwe danwel grijze kittens die mij in mijn schoenen worden geschoven die zien er uit als zijnde rond de 6 weken.
Die blauwe - grijze kittens waren niet van mij!
9 januari, 2007 bij 12:44 pm
Beste Kendra, het is erg onverstandig om zonder geld te verhuizen met zoveel dieren. En 38 volwassen katten en een hond, je kan dan van te voren weten dat het fout kan lopen. De dieren kunnen ziek worden en zonder geld zit je zo aan de grond. Ik blijf erbij dat u niet goed hebt nagedacht voor u naar Nederland kwam. Het is erg jammer voor u dat het zo gelopen is maar voor de katten is het de beste oplossing geweest. Ze zijn gezond naar nieuwe eigenaren gegaan. En om zoveel nestjes te hebben is ook niet gezond. 38 Volwassen katten en 22 kittens??? En het gaat nu niet om de kleur, maar om de katten en kittens. Een gezond mens weet dat dit niet normaal is. Ook al hou je zoveel van dieren zoveel is niet gezond. En op tv zag u er blakend uit.
9 januari, 2007 bij 1:39 pm
Ik ga helemaal geen uitspraak doen over alles wat er gebeurt is voor de dieren in het asiel kwamen, daar ik daar niets over weet. Dus dat is heel simpel. En nogmaals, mocht dat werkelijk gebeurt zijn, dan vindt ik dat echt heel naar. Ik ben geen haatdragend persoon en wens zoiets niemand toe. Maar zoals de dieren zijn binnengekomen, in slechte conditie, dat blijft een feit. En er is niet geknoeid met foto’s, volgens mij waren het uitgeprinte foto’s, van wel degelijk zwarte katjes, wat de kwaliteit van de printer was en of alle cartridges o.i.d. goed gevuld waren, dat weet ik niet. Maar er is heus niet met foto’s geknoeid, dat zou dom zijn want dan val je natuurlijk een keer door de mand.
De foto’s zijn hartstikke echt. Iemand moet toch ook die dieren een stem geven.
9 januari, 2007 bij 2:19 pm
Make-up doet wonderen Francien! In het Engels is er een gezegde “like death warmed up”. Nou ik kan je verzekeren dat ik zonder make-up er uit zie “like death warmed up”.
Ik had genoeg geld totdat al die ellende begon - geen stapels, maar zat genoeg. Al mijn geld is gegaan aan de verhuizing uit politie opslag, en verhuizing naar opslag, en toen nog eens drie en een halve maand opslag, alsook aan de voor mij schreeuwend dure tijdelijke accommodatie. Maar ja, die tijdelijke accommodatie was tenminste veilig. En reken maar eens uit hoeveel een verhuizer kost.
Ik ben er achter gekomen sinds mijn terugkeer, dat als je in Nederland niet in het geeikte gareel loopt, en je even wat anders bent, doet, of denkt, dan word er prompt gezwaaid met “niet normaal”.
De vader van een groot aantal van mijn jongere katten was een schat van een grote rode Pers. Arthur is in de zomer van 2005 gestorven, in feite noodgedwongen in slaap gemaakt door de dierenarts. De dierenarts heeft allerlei testen op hem gedaan, voor van alles en nog wat. Hij kon niet meer plassen, verloor zijn haren, dronk uitzonderlijk veel, en z’n bloed stolde niet. Hij had geen van de voor katten gevreesde ziekten. Het bleek uiteindelijk dat hij geboren was met genetische afwijkingen. En de dierenarts waarschuwde mij om vooral goed op zijn kinderen te letten, omdat er altijd een mogelijkeid bestond dat een of meerdere van zijn kinderen, gelijksoortige ingeboren afwijkingen van hem hadden geerfd.
En gesproken over “niet normaal”, Arthur kwam van een Engelse kattenfokker die er mee stopte. Toen ik het zag, waren meer dan de helft van de kattenbehuizing, die stond op de tennisbanen van het huis, al gesloopt, er zaten nog overal katten - zeker zo’n bijna 100. Er waren nota bene al meer dan 100 katten “rehomed” door die familie. U praat over “niet normaal” - meer dan 200 katten, al ben je een fokker, nou dat vind ik niet normaal en ook niet verantwoord.
38 katten zijn makkelijk om voor te zorgen, zeker wanneer je een leven leidt zoals ik dat nu hier doe, en je hebt een geschikt huis en een joekel van een kattenren, en dan nog eens een joekel van een tuin.
9 januari, 2007 bij 2:32 pm
U blijft medelijden met u zelf houden. Dat u de rechtzaak verloren hebt. U praat niet over de katten die er slecht aan toe waren, maar excuses aanvoert waarom de katten er zo uitzagen. U mag blij zijn dat de katten een goed tehuis hebben gevonden en dat u uw leven weer op de rails krijgt. Mevr. Smit zwart maken en het asiel is natuurlijk erg makkelijk. Ik vind het diep triest dat u zo reageerd.
9 januari, 2007 bij 2:52 pm
En over de katten in Engeland. Wie zich in een ander spiegelt spiegelt zich zacht.
10 januari, 2007 bij 9:15 am
Ik ga maar liever niet te diep nadenken over mijn dierbare katten want dan word ik gek van verdriet!!
Ik mis zo vreselijk!
En de waarheid over alles wat er gebeurd is zal uitkomen.
En ik herhaal die getoonde blauwe/grijze kittens waren NIET van mij!
En ik ben helemaal niet blij dat mijn katten een zogenaamd “goed tehuis hebben gevonden”, want ze hebben een tehuis en een eigenaresse, en dat ben en blijf ik.
En die overwinning van het dierencentrum, ach…. op zo’n manier als zij dat hebben aangepakt, kan een ieder van een overwinning verzekerd zijn. Op zo’n manier kan een moordenaar of een dief zelfs vrij gesproken worden.
Mijn katten zitten nu bij mensen die NIETS van hun achtergrond weten. Ze weten NIET wat voor rassen in hun achtergrond zitten, en hou dit hun gedrag en persoonlijkheid beinvloed. Ze weten hun mooie, speciaal voor hun uitgezochte echte namen niet. Ze weten niet hun verjaardagen. Ze weten niet hun gezondheids achtergrond. Ze weten NIETS. Ze weten NIET dat mijn katten niet houden van herrie, of herrie-achtige muziek, want ze kennen alleen klassieke muziek. Ze weten ook niet dat deze katten vele generaties terug, zelfs nog voordat hun voorouders bij mij kwamen, nog nooit buiten zijn geweest, en geen idee hebben van de gevaren van het buiten zijn, zoals autos.
Het dierencentrum, door mijn katten te verkopen, inweze te stelen, hebben voor een aantal van mijn katten een zekerwetend doodvonnis getekend. En dat doet vreselijke pijn.
En of iemand het wel of niet geloofd, dat doet niet terzake, maar ik heb toevallig “contact” met mijn katten, en dat heb ik altijd gehad, en dat zal altijd blijven. Dat is iets heel unieks en heel speciaals, en heb de andere dag daar wederom blijk van gehad.
En dat is iets wat Mirjam Smit niet kan stelen.
10 januari, 2007 bij 10:07 am
Om even uit te breiden over het feit dat niemand NIETS over mijn katten weet, zelfs het Dierencentrum wist dit niet, omdat ze NOOIT de moeite hadden genomen hiernaar te vragen.
Mirjam Smit heeft NOOIT de moeite genomen om iets over mijn katten te weten. Een goede pensionhouder weet de namen, en de evt. geboortedata van de dieren. Ze weet ook hun namen. Ze weet zeker wat hun evt. medische historie is. Wat dit kan van groot belang zijn.
Ik heb geprobeerd dit juist wel te doen, maar Mirjam Smit heeft mij hiervoor nooit de kans gegeven. Gesproken over ongemanierd…
Ik weet dat Heather en Loveday, die tante en nichtje zijn, (Loveday’s moeder was Heather’s zus), in de gaten moeten worden gehouden omdat Heather’s moeder aan kanker in haar hoofdje is gestorven. Er is zoiets als een kanker gene…. Wat dus ook betekent dat Oscar en Felix, de enige zonen van Loveday, ook in de gaten moeten worden gehouden.
En Loveday kan niet tegen stress, want daar word ze ernstig ziek van.
En Lieven is heel ziek geweest met geelzucht. En er moet nu voor de rest van z’n leven opgepast worden dat er geen herhaling zal voordoen, en hij moet eigenlijk regelmatig, zeg jaarlijks, even door de dierenarts worden onderzocht, en evt. een bloedtest hebben. En als dit weer de kop opdoet, dan kan hij hier aan sterven, en als hij het dan deze keer overleefd dat zal hij de rest van z’n leven op steroids moeten….
En Doremieke heeft een knoop gehad in haar darmen, en er is in een zware operatie, een stuk uit haar darmen gehaald. Dus ook op haar en de staat van haar ontlasting moet altijd worden opgepast.
En Pyewacket heeft een klaauw in z’n oog gekregen als jong kind, en is enkele maanden onder behandeling geweest bij de dierenarts. Z’n oog moest er mogelijk uit, maar door mijn goede zorg heeft hij nu alleen maar een schaduw over dat oog, en ziet alleen maar echt met z’n andere oog.
En Lieven en z’n twee kinderen, Honey en Pumpkin, waren altijd bij elkaar, en konden niet zonder elkaar.
En Loveday en haar zonen Oscar en Felix, waren altijd echt moeder en haar kinderen, en waren onadscheidelijk.
En Minnaloushe kan niet tegen kou, want die wil altijd warm onder de dekens tegen je aan slapen. Zij en ik waren onafscheidelijk.
En Bleuet slaapt graag stijf tegen je aan in je armen.
En Leander-Diddy speelde vanaf dat hij een kleine kitten was omstuimig met mijn hondje, en die twee waren de beste vrienden. Ze lagen ook altijd samen te slapen.
En vanwege de ingeboren genetische afwijkingen waaraan Arthur is overleden, moeten nu al zijn kinderen in de gaten gehouden worden, voor het geval dat ze hetzelfde geerfd hebben van hun vader.
En als ik dit zo alles na ga, dan breekt mijn hart. Wat Mirjam Smit mijn katten en ook mij heeft aangedaan, is met geen pen te beschrijven.
10 januari, 2007 bij 4:27 pm
Om verdere ergernis van beide partijen te voorkomen wordt deze discussie gesloten.
6 februari, 2007 bij 10:21 pm
Jammer nou Niek.
Ik had net tijd en ruimte voor een kitttentje en de moed om het dierenasiel te overvallen in de nacht; woon er vlak bij.
Toedels Dame Daisy en Lindaatje